Trip van Hoek van Holland naar Egmond aan Zee 10 december 2006

Op donderdagmiddag belde Richard Chardet met de vraag of ik zin had in een dagtripje Blokarten, het plan was om dezelfde droom van Bob Koenders uit te laten komen.

Dus van Hoek van Holland naar Den Helder, ik was direct enthousiast, maar  de  enige mogelijkheid was op zondag 10 december, en omdat wij zaterdag gezamenlijk de verjaardag van mij en Jorn vierden, dacht ik , wat een leuk verjaardagscadeautje.

Afgesproken was dat we deze tocht met z’n drieën zouden gaan rijden en wel Sandra, Richard en ik zei de gek.

Jan Meijer die nog een blessure had overgehouden van een succesvol EK Engeland, wilde ons dit keer graag  begeleiden met zijn grote Ford bus, helemaal super dat in deze bestelauto maximaal vier opgebouwde Boklarts kunnen.

Volgens onze Richard was alles perfect, echter toen wij s’morgens om 09.01 uur uit Monnickendam vertrokken (Elz nog bedankt voor de koffie) stond er geen zuchtje wind, omdat er maar plaats is voor 3 personen voorin de bus bij Jan, had Richard direct al een excuus dat hij achterin een auto wagenziek zou worden. Hij had bedacht dat Sandra maar achterin moest gaan slapen,  en om uiteraard een beetje solidair te zijn ben ik samen illegaal met Sandra achterin gaan zitten.

 Om ca. 10.45 uur waren we op de parkeerplaats in Hoek van Holland (Sandra moest onderweg nog even plassen), eerst  per voet het strand verkend (we waren hier noch nooit geweest!).

Er stond op dat moment een klein beetje wind vanuit zuidelijke richting. Beslissing viel om de karren op te bouwen en te zien waar we zouden stranden.

We vertrokken om precies 11.35 vanuit Hoek van Holland, gezien de wind allen opgetuigd met een 4m2 zeil, we begonnen langzaam met afkruizen, niet mijn sterkste punt. Na één uur en een minuut waren we met een rustig gangetje in Scheveningen aangekomen Jan stond ons aldaar al op te wachten. Hij zei dat dit best spannend werk is,  je hoort en ziet nog eens wat van mensen die als stelletjes aankomen,  maar geen stelletje blijken te zijn.

Na de karren in en uit de bus te hebben geladen reden we om 13.08 onder de pier van Schevingen door (het was overigens op deze mooie dag qua zon enorm druk op het strand mensen met stokken Nordick Walking en veel loslopende honden). Nog steeds was de wind zuidelijk en echt snelheid konden we niet maken, onderweg kwamen we veel muien tegen, Sandra had daar wat minder last van die kan met haar gewicht makkelijker hoger op het strand rijden, ik moest door de strandlijn. Dan weer een paar keer terug, opkruizen omdat er wel erg veel water stond. We passeerde om 14.15 uur Katwijk, dit opstakel was niet erg moeilijk. Richard was daar iets eerder aangekomen en stond met mensen te praten die niet begrepen hoe hij weer naar huis zou gaan vanuit Den Helder. De wind begon nu toch iets aan te trekken om 14.30 langs Noordwijk op naar IJmuiden, langs een overvol strand van Zandvoort, na de bocht van Pernassia een klein stukje halve wind met volle vaart en om 15.30 uur aangekomen in IJmuiden.

Jan zat hier alweer een tijdje te wachten, en omdat het winterdag niet lang licht blijft waren we het er allemaal over eens dat Den Helder te hoog gegrepen zou zijn, echter wilde we de moed nog niet opgegeven, dus spullen en Sandra weer achterin de bus, via de sluizen (Richard wist hier de weg naar Wijk aan Zee) aldaar aangekomen werden er net een flink aantal Blokarts vanuit de verhuur schoon gespoten, de mensen van dit bedrijf keken ons met argusogen aan dat wij al rennend en steppend naar het strand gingen.

Om 17.05 uur was het bijna geheel donker en reden we onderweg richting Egmond. Dit was voor mij een droom om een keer bij nacht te Blokarten. Na wat materiaalpech van Richard (touwtje van z’n wiep was gebroken) en van mijzelf (gestrand harpje van het zeil was losgeschoten) zijn we rustig verder gegaan.Wind was weer iets afgenomen en  nog steeds pal zuid.  Om 17.40 uur zijn we zonder een hand voor ogen te kunnen zien in  Egmond aan Zee aangekomen.

Spullen weer in de bus  geladen en ik nu minder solidair naast Richard voor in de bus gaan zitten (er was overigens ook geen plaats meer door de opgebouwde Blokarts). Sandra vond het nu niet erg meer want ze werd in Monnickendam met haar zeilpak  nog aan en helm  nog op weer wakker.

Ik vond het een spannend avontuur en zeker voor herhaling vatbaar, allen bedankt voor de leuke dag.

H11

Henk Schouten