HomeNieuwsVerkoop&acc.uit(ver)slagenphoto galleryfilmpjesWeerLinks ForumContactvoorwaarden

Uitslagen & verslagen    1e editie "tocht der tochten" 2008


We hebben er even op moeten wachten maar dan... ineens was de wind ons gunstig gezind op het juiste moment! De dagen ervoor nog wat aarzeling en heen en weer gebel maar Ritchie hakte wijselijk de knoop door! We gaan!!

 Iedereen er op een belachelijk vroeg uur eruit... waar zijn we mee bezig?? De Belgen uit het verre West-Vlaanderen hadden er zelfs een romantisch overnachting voor over in De Meern!  Bij het inladen raakten de laatste blokarts zelfs niet meer in de bagageruimte van de bus, dus maar binnen verder stouwen! En hop op weg met volle moed! Een uurtje later, na de nodige instructies van Ritchie en het uit elkaar halen van een Belgische mast – dank u sterke Nederlanders – aankomst in Hoek van Holland...

Stevige bries, 3 of 4 m²? Grijs weer, regen, koud... Niet de meeste aantrekkelijke aanvang... Maar niet gedraald, 20 min later stond iedereen klaar voor de groepfoto! Bijna was het allemaal niet doorgegaan... Politie-controle! Gelukkig waren ze in staking zoniet... ik mag er niet aan denken en Ritchie zeker niet!

Start!! 31 karretjes, waarvan 2 met shadow en 2 extra moedige meisjes op weg, vol enthousiasme en volle snelheid naar Scheveningen! Maar dat was buiten het zachte zand gerekend! De minder ervaren en de iets zwaardere  bleken al snel te vertragen en op den duur onherroepelijk te blijven steken... Samen met Peter bezemwagen gespeeld en duwen maar, ondertussen wat instructies gevend over zeilstand en het juiste te volgen parcours...

Na 20 km en flink achter op het schema aangekomen bij Scheveningen Haven.  Snel aftuigen en gelukkig stond er een vrachwagen zodat we onze karretjes niet helemaal moesten aftuigen. Even gesukkel met weerbarstige achterklep maar dan snel inladen en wegwezen.

 Na een kort ritje terug uitladen aan de andere kant van de haven, optuigen en wegwezen. En ja, onder de pier van Scheveningn. Het strand een beetje harder maar hier en daar toch nog steeds zacht plekken die het nodig duw-werk aan de bezemwagens gaven.... ik verdenk Tjeerd ervan dat hij express stil viel ;-) of was het zijn dochter.  Maar oh zo mooie stukken strand! Soms wel kilometers kaarsrecht, hard en tegen 60 km/u over de nederlandse stranden scheuren... heerlijk... Dan weer volle vaart door een diepe mui... of over op een verkeerde zandplaat die doodliep zodat je wel door de plassen moest scheuren... dit alles tot het jolijt van de piloten (een beetje) en de schaarse wandelaar.  Dan weer tussen de vissers, een paar lijnen meegenomen, een visemmer omver... de risico’s van het strand zeker ;-)  Ongeveer 50 km van Scheveningen tot Ijmuiden en ik zelf een klapband met nog 20 km te gaan! Voorband opgereten! Grrrr... Was bezemwagen, niemand meer achter me, dus moest zo verder ; dan maar achter op het karretje gaan zitten om het voorwiel zo weinig mogelijk te belasten en zo 45 min tegen soms hoge snelheid heel en weer zwevend naar het eindpunt... Niet proberen! Tenzij het echt moet!

In Ijmuiden alles terug in de vrachtwagen en op weg!! Door een mountainbike wedstrijd moesten we naar Egmond aan Zee. Een ongeval in Ijmuiden had echter een tunnel versperd en door de daaruit volgende omweg werd het vrij lange rit.  Maar dat was eigenlijk wel welkom; we konden allen een beetje rusten, opwarmen en ons lunchpakket verorberen...

Het was al zeker 16u voor we allemaal klaar stonden in Egmond – de zon stond echt al laag... Maar geen gezeur, allen benieuwd naar het laatste stuk.  Vlot tot aan de dijk gereden en ja zowaar de eerste golfbreker moeten nemen! Wist niet dat ze die hier ook hadden! Geert kreeg er meer en meer zin in ;-)  Hergroepering om veilig en in groepjes over de dijk te rijden en vooral af te rijden... Bij de eersten aangekomen en geprobeerd de volgenden langs een mooi padje naar beneden te loodsen ; blijkbaar was ik niet duidelijk want sommige gingen wel heel onorthodox naar beneden J.  Maar geen schade en snel naar Den Helder.  De zon was ondertussen al helemaal verdwenen en we moesten ons echt wel beginnen haasten vooral omdat de wind stilaan begon af te nemen... En grrr weer van die zacht plekken die nu wel meedogenloos waren zonder de nodige wind... de 3m² werden afgestraft! Ook de eerst schade, buiten de enkele lekke banden – Peter had aan een golfbreker buiten een paar stevige stenen gerekend... voorband stuk en as gebroken... Dan maar in de Unimog die ons ondertussen al vele kilometers begeleidde.  Het werd ondertussen donker en kou en elke zachte strook werd en stilaan één te veel!  Maar geen keuze hé en we zijn ook geen watjes! Doorbijten en de vuurtoren kwam steeds dichterbij... de laatste km’s in het donker tegen 50 km/u samen met Jan afgelegd en in de verte stond de bevrijdende figuur van Ritchie!! Het laatste eindje naar boven geduwd door de dochter van Tjeerd... ter compensatie? ;-)  Moe maar blij en voldaan en... never again ;-)  Bij mondjesmaat kwamen de laatsten toe – ondertussen was het echt al pikkedonker! Phillipe, verblind door de lichten van de bus slaagde er nog in tegen de bareel te rijden, ocharme...  Elkaar geholpen de karretjes te demonteren;  niet altijd even gemakkelijk door het zand en de verkleumde handen.  Nog snel de obligate groepsfoto en dankwoorden voor de volgwagen en buschauffeur en dan... op terugweg... met Nederlandse kerstliederen, straffe verhalen, liters bieren (waren we vergeten ;-)) en vooral een warme bus met krappe maar zachte zetels!  109 km in één dag! Historisch? Heroïsch? In onze ogen alvast wel!

Tot zover mijn persoonlijk relaas... ben er zeker van dat ik heel veel dingen niet verteld heb of niet gezien heb.  Maar die voegen jullie dan maar toe of horen we wel bij de volgende gelegenheid.  Voor dit avontuur dat zeker een plaatsje verdient in the hall of blokart-fame moeten we eerst en vooral Sandra & Richie bedanken; voor het initiatief en de vlekkeloze organisatie.  Ook de weerman voor de nodige wind, en de nederlandse overheid om over de prachtige stranden te mogen rijden ;-) en tenslotte jullie allemaal om er allemaal bij geweest te zijn!

Eergisteren nog... Never Again – gisteren al... wie weet wel nog eens – Nu: wanneer de volgende editie??

 

Lieven / Jan